توسعه سیستم ریشه ای گیاه. رفع سریع علائم کمبود عنصر روی. افزایش عملکرد و بهبود کیفیت محصولات. افزایش جوانه زنی بذر با استفاده به صورت بذرمال. افزایش مقاومت به تنش های محیطی و بیماری ها. بهبود فتوسنتز و افزایش رشد گیاه و طول میانگره ها. بهبود رشد برگ ها و جلوگیری از کلروز و کوچکی برگ ها. بهبود گرده افشانی، تلقیح، گلدهی و کاهش ریزش گل و میوه. بهبود سنتز پروتئین ها، متابولیسم هورمون ها (به خصوص هورمون اکسین) و آنزیم ها. افزایش جذب روی به علت وجود نیتروژن و اسید آمینه گلایسین و انتقال سریع در سلول های گیاه.